انار …!
وقتي نيوتن جاذبه ها را رها كرد
از شاخه اي افتاد انار و خون به پا كرد
غلطيد سمت دفترم ، خودكار آبي
صد دانه ياقوتِ مرا از هم جدا كرد
تكليف شب صد مرتبه، صد دانه ياقوت
تكليف، مثل توپ در ذهنم صدا كرد
حسّ غريبي، زندگي را يادمان داد
وقتي انار از شاخه ي چشم تو افتاد
حالا نشان از يك بهار سرخ داري
در دست هايت يك انار سرخ داري
روي لباس مشكي ات طرح انار است
چشم انارت مثل موج انفجار است
بي شك دلم تصميم كبرا را گرفته
حالا نيوتن رفته ليلا را گرفته
ليلا نمي افتد از اين چاله به آن چاه
ليلا، اناري روي شاخه در دل ماه
با يك انار سرخ، ليلا را كشيدند
روي صليب مرده ، عيسي را كشيدند
از بوم نقاشي كه نه، از ديد شاعر!
با آب هاي نيل، موسي را كشيدند
با دست هاتان گوش هاتان را بگيريد
شايد كه بت ها زجر دنيا را كشيدند
ديگر انار سرخِ تان رنگي ندارد
با برق لب، لبهاي ليلا را كشيدند
يا ربّنا، باز آتنا، آن عشق ليلا …
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده
وبلاگ دریای اشعار
