بتا تا زار چون تو دلبرستم

شعر "بتا تا زار چون تو دلبرستم" از بابا طاهربتا تا زار چون تو دلبرستمبه تن عود و به سینه مجمرستماگر جز مهر تو اندر دلم بیبه هفتاد و دو ملت کافرستماگر روزی دو صد بارت بوی...

اگرم حیات بخشی وگرم هلاک خواهی

شعر "اگرم حیات بخشی وگرم هلاک خواهی" از سعدیاگرم حیات بخشی وگرم هلاک خواهیسر بندگی به حکمت بنهم که پادشاهیمن اگر هزار خدمت بکنم گناهکارمتو هزار خون ناحق بکنی و بی گنا...

می رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدا

شعر "می رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدا" از صائب تبریزیمی رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامی خلد در دیده من هر نفس خاری جدااز متاع عاریت بر خود دکانی چیده اموام خود خواهد ز ...

گر چه باشند آن دو زلف مشک بار از هم جدا

شعر "گر چه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدا" از صائب تبریزیگر چه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدانیستند اما به وقت گیر و دار از هم جدامستی و مخموری از هم گرچه دور افتاده...

با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جدا

شعر "با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جدا" از صائب تبریزیبا خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدانان جو خور در بهشتِ جاودان پاینده باشکز ...

شب فراق که داند که تا سحر چند است

شعر "شب فراق که داند که تا سحر چند است" از سعدیشب فراق که داند که تا سحر چند استمگر کسی که به زندان عشق در بند استگرفتم از غم دل راه بوستان گیرمکدام سرو به بالای دوست مان...

عشق ورزیدم و عقلم به ملامت برخاست

شعر "عشق ورزیدم و عقلم به ملامت برخاست" از سعدیعشق ورزیدم و عقلم به ملامت برخاستکان که عاشق شد از او حکم سلامت برخاستهر که با شاهد گلروی به خلوت بنشستنتواند ز سر راه مل...

ای فروغِ ماهِ حُسن، از روی رخشان شما

شعر "ای فروغِ ماهِ حُسن، از روی رخشان شما" از حافظای فروغِ ماهِ حُسن، از روی رخشان شماآبروی خوبی از چاه زَنَخدان شماعزم دیدار تو دارد جانِ بر لب آمدهباز گردد یا برآید؟...